استاد اخلاق حضرت آيت الله مجتهدي تهراني (ره) :
مگه شما به حرف خدا رفتي ؟
خدا گفته اول وقت نماز بخوان. اول وقت خواندي نماز؟
گفته غيبت نكن. غيبت نكردي؟
دروغ نگو ، نامحرم نگاه نكن ...
آيا به حرف خدا رفتي ؟
اگه به حرف خدا بري خدا هم به حرف تو مي رود و دعايت را مستجاب مي كند

میتـرسم روزی بـه نـام تمـدن بـه گـردن بعضـی هـا زنگولـه بیندازنـد:|

"علیرضـا قـزوه"

خوشحال بودن يعنى،
بدست آوردن يك زندگي و تقسيم آن با ديگران

کاش خیلی وقت پیش می فهمیدیم که بهتر بود می نوشتیم
"رحمت بر پدر و مادر کسی که اینجا آشغال نریزد."
خداییش تأثیرش خیلی بیشتر از فحشه

همیشــــه یادتــــــــــــ باشـــه : وقتــــــــی همـــه تـــو را تنهـــا گــــذاشتنــــد " خــــدا ستــــــــ کـــه با تــو مـــی مــــونه " قـــدرشــــو بــــدون...!

زانـتـی ( بـازیـکن تـیـم ایـنـتـر مـیـلان ایـتـالـیـا):
وقـتـی قـهـرمـان لـیـگ قـهـرمـانـان شـدیـم
مـادرم از آرژانـتـیـن بـه مـن زنـگ زد کـه بـه مـن تـبـریک بـگـه.
مـن بـهـش گـفـتـم الان تـوی جـشـن قـهـرمـانی هـسـتـیـم و قـطـع کـردم،
وقـتـی چـنـد ساعـت بـعـد بـهـش زنـگ زدم
اون دیـگـه زنـده نـبـود . . .
قـدر تـک تـک لـحظـه هـای بـاهـم بـودن را بـدانـیـم. . .

حاتم طایی هیچگاه اسمش رو روی درخت یا سنگی حکاکی نکرد ...،
او حتی با هیچ قلم ، مرکبی و رنگی اسمش رو روی در و دیوار کسی ننوشت ؛
ولی در کمال تعجب ، نامش دنیا رو پر کرده !
با جوهره محبت نامت را بر دلها بنگار؛
بگذار نیکویی نامت را زنده نگهدارد ...

سکوت گورستان همیشه این را با خود میگوید : که دنیا ارزش شکستن دل دیگران را ندارد !

مهم نیست بقیه درموردت چی فکر میکنن..مهم اینه که انقد
مــهــمــــــــــّــی که درموردت فـکـر میکنن ;)

میگریستم از این که کفش ندارم مردی را دیدم که پا نداشت!!! خدایا شکرت که سالمیم

علامت اختصاصی امیرحسین**شیک پسر 15 ساله ی استقلالی**

یادش بخیر قبلنا حاجی ها که از مکه برمیگشتن واسه بچه ها یه دوربین عکاسی اسباب بازی میاوردن که توش عکسای مذهبی بود ولی حالا واسشون لباسایی میارن که روشون نماد شیطان پرستی خودنمایی می کنه

خدایا میترسم اگر به خاطر این زندگی شکرت کنم...

فکر کنی بهت تیکه میندازم...

ما آدمها تنها موجوداتی هستیم که ادعا می کنیم خدایی وجود داره و تنها موجوداتی هستیم که جوری رفتار می کنیم که انگار هیچ خدایی وجود نداره...

بچه که بودم آرزو داشتم ماه و ستاره های آسمون رو بردارم و تو اتاقم بذارم ...
بزرگتر که شدم فهمیدم آرزوهام خیلی رویایی و دست نیافتنیه ...
ولی الان میبینم که ماه و ستاره های واقعی رو همون موقع تو خونمون داشتم ...
پدرم ، مادرم ، و خواهرام ...
آه زندگی ...

خدایا ...!
گاهی تو را بزرگ می بینم و گاهی کوچک ...،
این تو نیستی که بزرگ می شوی و کوچک ...
این منم که گاهی نزدیک می شوم و گاه دور ...!